.
.


.
.

Voor gelezen in de kerk door de neef van Davy, Steven

.
.


Liefste Davy


Je hebt ons bestaan dieper geraakt Dan we konden vermoeden.
Je bent onvergetelijk geworden voor de rest van ons leven.
Je leeft voort in onze herinneringen en verhalen.

Je leven,
Zoveel korter Dan gewenst,
Is niet zonder zin geweest.
Je dood bracht ongeloofelijke chaos.

Je leven kwam ongewenst ten einde.
Met verdriet,
Woede en vragen blijven we achter.
Waarom? Hoe? Zo plots? ...

We hebben geen weet van een leven zonder jou na dit einde.

Alleen de stem van liefde zegt:
Onvoorstelbaar dat je voorgoed bent verdwenen.
Niemand kan me zeggen hoe ik me hierbij moet voelen.

Daarom wil ik de dag van morgen nog even laten wachten;
Wil ik nog even vasthouden aan wat is geweest.
Denken aan vroeger,
Weten dat jij niet weg bent, dat jij niet ophoudt,
Dat jij hier blijft en onmogelijk verdwijnen kan.

I weet dat morgen niet zal zijn hoe ik 't vroeger had gedacht,
Dat ik je zo ontzettend veel zal missen.
Ik zeg je dank voor alles wat je voor ons was.

Daarom Davy,
Wil ik de dag van morgen nog even laten wachten.

 

Voor gelezen door zijn neef

Steven




.
.

Home