.
.
.
.

.
.
.
.

.
.


Jan

Als een droeve traan
is een leven van ons heen gegaan
Zijn kracht en sterkte levenswil
zijn ons bijgebleven
De laatste weken werden me te zwaar,
mijn lijden te groot
daarom moest ik u verlaten.
Zo blijft de traan dan even een stille
mijmering en dragen van een lieve herinnering.

Lieve echtgenote, kinderen,
kleinkinderen, familie en vrienden
dankvoor Uw goede zorgen
dankvoor elk bezoek


.
.

.
.
.
.

.
.


Jan

Zwijgzaam, stil en zonder vragen
wilde hij zijn ziekte dragen
hij vocht met al zijn levenskracht
voor elke nieuwe dag en nacht
zo is hij langzaan moegestreden
uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar
ongelijke strijd
uit zijn lijden nu bevrijd


.
.

.
.
.
.

.
.
.
.


Terug